Nasza przyroda

Mieszkańcy Turyngii nadali tej krainie przydomek „Morze Turyńskie”. I faktycznie – widok rozległych połaci wody otoczonych gęstymi lasami przypomina skandynawskie fiordy. Ten największy w Europie system zbiorników zaporowych leży w samym sercu Parku Przyrody Turyńskich Gór Łupkowych / Górnej Soławy. A w samym środku tego wszystkiego czeka 74,4 km szlaku Hohenwarte Stausee Weg, który na długo zostaje w pamięci.

Piwo ukryte w miedzianym kopycie, gipsowe nacieki w jaskini i historie owiane legendą: wędrówka po masywie Kyffhäuser to najpiękniejszy sposób, aby dotknąć tajemnicy tego miejsca.

W środkowej części doliny rzeki Ilm róże pną się po murach i rosną stare drzewa owocowe. Rzeka Ilm płynie leniwie wśród łagodnych wzgórz i łąk pełnych brzęczących pszczół, mijając romantyczne wioski. To wprost idealne warunki na relaksującą przejażdżkę rowerem wzdłuż rzeki.

Jak wyglądałby świat bez nas? Gdyby nie było ludzi, a jedynie przyroda, w którą nikt nie ingeruje? Wyobraźcie sobie buki sięgające po horyzont oraz unoszący się w powietrzu zapach grzybów i wilgotnej ziemi. Park Hainich to puszcza, jedna z ostatnich, jakie pozostały z tych, które niegdyś pokrywały znaczną część Europy Środkowej. Z powierzchnią wynoszącą około 130 km² jest to największy w Niemczech zwarty obszar lasu liściastego. Jego południowa część stanowi park narodowy, który od 2011 roku wpisany jest na listę światowego dziedzictwa przyrody UNESCO pod nazwą „Pradawne i pierwotne lasy bukowe w Karpatach i innych regionach Europy”. Choć na pierwszy rzut oka tutejsza przyroda może nie wydawać się tak spektakularna jak rafy koralowe czy kaniony, jest ona unikalna w skali światowej i tworzy specjalny biotop dla wielu rzadkich gatunków.

Dzika i romantyczna dolina Schwarzy (Schwarzatal) to prawdziwy klejnot natury, nie tylko ze względu na znajdowane tu kiedyś kamienie szlachetne i złoto. Wędrując szlakiem Panoramaweg, można się o tym przekonać na własne oczy. Zapierające dech w piersiach krajobrazy i wiele innych atrakcji, takich jak odrestaurowany zamek Schwarzburg czy najbardziej stroma na świecie kolejka linowo-terenowa. Schwarzatal to wymarzone miejsce na letnisko.

Podczas wędrówki na szlaku potrzeba chwili, żeby do nas dotarło, że jakoś... niewiele słychać. Poza brzęczeniem trzmieli, wiatrem w koronach drzew i własnymi krokami. Jest cisza, jednak sporo można usłyszeć na tej trasie z Oberhofu do Allzunah.

Liczący 19 kilometrów szlak Goethego z Ilmenau do Stützerbach jest jak wiersz, łączy wszakże ważne etapy z życia tego księcia poetów – to tutaj powstała m.in. „Ifigenia” i „Nocna pieśń wędrowca” – z niezwykle malowniczym krajobrazem. Sam Goethe był nim oczarowany. Pisał przecież: „Zawsze chętnie tu bywałem i nadal bywam; wierzę, że wynika to z harmonii, jaka tu we wszystkim panuje…”.

W malowniczej dolinie rzeki Schwarzy (Schwarzatal) na fanów zabytkowej kolei i miłośników przyrody czeka prawdziwy skarb. Turyńska Kolejka Górska to w pełni zelektryfikowana kolejka służąca pasażerom już od początku XX wieku. Latem w otwartym wagonie można pooddychać świeżym, leśnym powietrzem lub wsiąść do „wagonu zielarskiego” (tzw. Olitätenwagen) i poznać turyńską krainę ziół.

Turyńska część szlaku turystycznego premium o nazwie HOCHRHÖNER, przecinającego trzy kraje związkowe, wije się przez malownicze krajobrazy wpisanego na listę światowego dziedzictwa przyrodniczego UNESCO Rezerwatu Biosfery Rhön, który jest jednym z trzech największych w Niemczech. Rozległe widoki w tej dziewiczej części środkowych Niemiec, naznaczonej wulkanicznymi górami, pozwalają otworzyć umysł. Imponujące pomniki kultury i odkrywanie niezwykłych zwierząt i roślin sprawiają, że wędrowanie staje się wyjątkowym przeżyciem.

Wąskie przesmyki i wszędzie woda: Wąwóz Smoków (Drachenschlucht) położony na południe od Eisenach to jeden z najbardziej ekscytujących pomników przyrody w Turyngii. Przez miliony lat wody potoku żłobiły skały u stóp zamku Wartburg. Dopełnieniem przygody będzie połączenie wędrownej trasy z pobliskim Wąwozem Landgrafów (Landgrafenschlucht) oraz malowniczymi odcinkami na pobliskim wzniesieniu.

Ekspedycja na dach puszczy – proszę bardzo: ścieżką w koronach drzew przez Park Narodowy Hainich. Ale zaraz, zaraz, puszcza w środku Turyngii? Bez obawy, nie musisz mieć kamuflażu ani brnąć przez gęstwinę pierwotnej roślinności. Na tę wyjątkową wyprawę wystarczą wygodne buty i chęć przeżycia przygody.

Słońce, które teraz wieczorem mruga do nas zza chmur, sprawia, że Jena skąpana jest w delikatnej czerwieni. Nagle deszcz, który padał przez cały dzień, odchodzi w zapomnienie. Czujemy ciepły podmuch wiatru, a z dołu dobiega czysty głos holenderskiej piosenkarki Caro Emerald, która w ten lipcowy piątek koncertuje na placu przed teatrem.