Wokół zbiorników „Morza Turyńskiego”

Szlak nad Hohenwarte

Mieszkańcy Turyngii nadali tej krainie przydomek „Morze Turyńskie”. I faktycznie – widok rozległych połaci wody otoczonych gęstymi lasami przypomina skandynawskie fiordy. Ten największy w Europie system zbiorników zaporowych leży w samym sercu Parku Przyrody Turyńskich Gór Łupkowych / Górnej Soławy. A w samym środku tego wszystkiego czeka 74,4 km szlaku Hohenwarte Stausee Weg, który na długo zostaje w pamięci.

To nie jest zwykły szlak, lecz prawdziwy trekking

Powiedzmy to sobie od razu: szlak Hohenwarte Stausee Weg nie przypomina niedzielnego spaceru. Jest raczej prawdziwą wyprawą trekkingową z całym dobrodziejstwem inwentarza. Biegnie pod górę i z góry, przez wymagające ścieżki, głębokie lasy, wzdłuż stromych zboczy Soławy i na skaliste punkty widokowe. Czasem przyda się nieco zwinności, a zawsze – kondycja. Warto jednak podjąć ten wysiłek. Taka wędrówka oczyszcza głowę i pobudza zmysły. Na pewno nikt nie myśli tu już o pracy, lecz wyłącznie chłonie zieleń lasów i błękit wody w dole. To obniża ciśnienie i redukuje stres. Bez dwóch zdań. Dla osób, które zdecydują się tu wybrać, mamy jeszcze szybko pięć wskazówek dla wtajemniczonych.

Wskazówka 1: Wspaniała panorama z Bockfelsen

Punkty widokowe to znak rozpoznawczy tego szlaku. Można je podziwiać na przykład z Bockfelsen, niedaleko wsi Gössitz, zbudowanej według charakterystycznego, historycznego planu osadniczego. Ta łupkowa półka skalna oferuje zapierający dech widok na błękitną wstęgę Soławy, pole kempingowe Hopfenmühle i zamek Neidenberga. Kto ma w sobie żyłkę sportowca i odrobinę odwagi, może wspiąć się na sam koniec występu skalnego. To nie jest oczywiście konieczne – widoki z bezpiecznej płaskiej półki poniżej są równie spektakularne.

Wskazówka 2: Spa dla stóp z salamandrą plamistą

Jeśli po drodze pojawi się strumyk (a pojawi się na pewno), warto ściągnąć buty i włożyć stopy do tej lodowatej górskiej wody. Po pierwszym szoku czeka nas uczucie wspaniałego orzeźwienia i przypływu sił. To najprawdziwsze, leśne wellness! Rozglądając się przy tym na prawo i lewo, może uda nam się dostrzec małe, czarne stworzenie w żółte kropki: salamandrę plamistą. Kocha chować się przy chłodnych źródłach. Z zasady prowadzi nocny tryb życia, ale w deszczowe dni są spore szanse, aby ją tu spotkać.

Wskazówka 3: Mały skok do wody

Po kilometrach wymagającego szlaku warto zmienić perspektywę, wyjść z lasu i skoczyć do wody! Może to być kajak, deska SUP lub po prostu klasyczne pływanie „żabką”. Zbiornik oferuje wiele możliwości przeżycia tutejszej przyrody od innej strony. A dla osób, które chcą zrobić krok dalej, polecamy wynajęcie barki Rollyboot i spędzenie nocy na wodzie. Zasypianie przy delikatnym kołysaniu i pobudka w promieniach słońca nad taflą jeziora – lepszy odpoczynek trudno sobie wyobrazić.

Wskazówka 4: Szlakiem zapachów nad zbiornikiem

Niektórych mieszkańców regionu można poczuć... nosem. Mowa o rzadkiej pajęcznicy liliowatej. Jej delikatne, białe kwiaty porastają suche zbocza zbiornika i roztaczają intensywny, słodki zapach. To wydajne źródło nektaru dla motyli, pszczół i muchówek. Często występują tu też dekoracyjne goździki. Może nie pachną tak intensywnie, ale za to oczarowują swoimi fioletowymi płatkami.

Wskazówka 5: Autobus dla piechurów z prowiantem

Od kwietnia do października nad „Morzem Turyńskim” kursuje codziennie autobus dla piechurów. Dzięki niemu można wygodnie dojechać na start etapu albo wrócić z mety. Wsiadając na przykład do regionalnej sieci kolejowej. W autobusie można też dostać prowiant na wędrówkę. To oferta lokalnej piekarni – pożywna, wiejska przekąska i napoje. Nazywamy ją „swojską wałówką”. Wystarczy zamówić wcześniej przez internet lub telefon. Prowiant dostarczany jest następnie bezpośrednio do autobusu.